Blog

Lijkt de tijd ook met jou een spelletje te spelen

Er zijn van die dagen dat de tijd lijkt stil te staan en op andere dagen lijkt de tijd te vliegen. Vaak zegt het iets over het feit of je het naar je zin hebt of niet of dat je ‘nog te doen’ lijstje veel te lang is.

Bij mij gaat de tijd als ik moet wachten heel langzaam. Ik houd dan ook helemaal niet van wachten; terwijl ik die tijd ook even zou kunnen benutten om even helemaal niets te doen. Wat ik ook niet fijn vind, is als ik aan het einde van de dag het gevoel heb dat ik ontzettend druk ben geweest met helemaal niets. Veel bevredigender voelt het als ik heel veel ‘nog te doen dingen’ van mijn lijst kan strepen. Als ik alles van mijn, vaak veel te lange, lijst heb af kunnen strepen heb ik een fijne dag gehad.

Ik houd dus niet van wachten en omdat ik er niet van houd, lijkt de tijd dan ook heel langzaam te gaan. Lijkt dus, maar is dat zo…. Volgens mij is het zo dat de klok in je hoofd vaak anders werkt dan de feitelijke klok. Ga maar eens staan en doe je ogen dicht en doe dit, zonder te tellen, twee minuten (handig is het als je ander even de tijd bij laat houden) en kijk maar eens of jouw twee minuten inderdaad twee minuten zijn. Vaak denken wij dat de twee minuten eerder voorbij zijn dan dat het werkelijk zo is.

Zo werkt het, bij mij, ook met klussen. Er zijn van die klussen waarvan ik iedere keer weer dacht dat het een enorme klus was en dat het heel veel van mijn kostbare tijd zou kosten. Bijvoorbeeld: kledingkast opruimen, ramen zemen, de koelkast schoonmaken etcetera etcetera. Op een dag ben ik eens gaan bijhouden hoe lang ik er nou werkelijk over deed. En wat schiep mijn verbazing… het viel heel, heel erg mee. Zo werkt het niet alleen bij mij, maar ook bij mijn kinderen. Mijn kinderen hebben al van jongs af aan taken in ons huishouden. Ieder jaar dat zij weer een jaartje ouder worden, komt er een taak bij of krijgen ze andere taken. Mijn jongste zoon heeft vanaf zijn tiende verjaardag de taak om eenmaal per week al het afval in huis te verzamelen en die naar de ‘ondergronds afval container’ aan het eind van de straat te brengen. Zoals kinderen heel goed kunnen, liet ook mijn zoon merken dat het wel een hele zware taak was die hem ook heel veel van zijn ‘spaarzame’ vrije tijd kostte. Terwijl hij pufte en zuchtte, sprong er bij mij een ideetje in mijn hoofd. Ik zei:’ weet je wat. Ik neem de tijd op dat jij met dit taakje bezig bent. Ik tel tot drie en jij gaat van start, kijken hoe lang jij erover doet en hoe zwaar die taak van jou nou eigenlijk is’. Een soort van spelletje gaat er meestal in als koek en ook dit keer. Ik telde tot drie. 1… 2… 3 en GO! En vijf minuten later kwam mijn kleine man terug en moest toegeven dat het eigenlijk reuze meeviel.

Om ervoor te zorgen dat ik zo min mogelijk stress voel, heb ik verschillende systemen voor mezelf bedacht:
- ieder taakje wat ik in maximaal twee minuten kan doen, doe ik direct;
- ik zorg ervoor dat mijn taakjes geen bergen worden, maar heuvels blijven. Zo zorg ik er altijd voor dat ik in een opgeruimd huis thuiskom. Voordat ik naar bed ga, is alles opgeruimd. Zo kom ik iedere morgen in een gezellig opgeruimde woonkamer als ik ’s morgens beneden kom. En ook las ik ons thuis verlaat, laat ik het altijd opgeruimd achter;
- ook hanteer ik de regel dat iedereen altijd zijn eigen rommel direct opruimt. Het heeft jaren van herhaling, geduld en volharding gekost maar nu pluk ik er (bijna altijd) de vruchten van.

Wil je nog meer tips? Deel mijn blog met iedereen die je kent en laat je reactie achter dan ontvang je van mij nog meer tips die je helpen om op een eenvoudige manier je leven te organiseren. En heb je vragen? Stel ze! Ik beantwoord ze heel graag.

Ik wens je een relaxt en warm weekend!

Zonnige groet

Leave a Reply